اگر تو نباشی

«اگر تو نباشی - بیتعارف و مبالغه بگویم - همه چیز طعم زهر را خواهد داشت.

حتی عسلی که از همه به گل سرخ شبیهتر است.

اگر تو نباشی، از این جا میروم و آسمان را - هر چند شیرین و شفاف - با خود نمیبرم.

آن قدر دور میشوم که نسیمی از کنارم عبور نکند و چشمم به چشم ستارهای نیفتد.

اگر تو نباشی، نه شعر میگویم، نه با ماهیها حرف میزنم؛

فقط از سپیده تا شام خاطرات صدفهای شکسته را مرور میکنم.

تمام این باغها، شقایقها و داغها،

سنجابهای بازیگوش، رودهای پرجنبوجوش،

اقیانوسهای آرام و دیوارهای بینام، با تو زیباست».